کوچولوی ما اسباب بازیاشو از کمد یا سبد اسباب بازیا می ریزه ...

اگه اسباب بازیش طبقه بالای کمدش باشه ، صندلی شو بر می داره و روش وای می ایسته و بقیه رو می ریزه ...ابرو

کوچولوی ما زیر 1 سال باشه زیاد اسباب بازی دور و ورش نیست و توپ کوچولویی داره و خودش می ندازه و چهار دست و پا دنبالش می ره و یا بادکنک می زنه می ره هوا یا کمی ماشین رو رو زمین می کشه و راه می بره و اینا واسش  جالبن ، ولی شلوغی ایجاد نمی کنه ....

اما کوچولوی1 تا 2 ساله ی ما باید آموزش بدیم اسباب بازی هاشو بعد ریختن باید جمع کنه ...

خوب بعضی بچه ها تا حدودی متوجه هستن و جمع می کنند و گاهی والدین به ویژه مادر کوچولو رو در جمع کردن اسباب بازی هاش کمک می کنه ...

یا کوچولوش هنوز متوجه نیست یا لجبازی می کنه و بنا بر این محدوده ی سنی مادر باید خودش اسباب بازی ها رو داخل سبد یا در کمد مرتب بچینه ، تا کم کم کودک نظم رو یاد بگیره .

اما کوچولوی ما محدوده سنی 3 تا 4 سال باشه ، اگه بچه ی حرف گوش کن و آرومی باشه و این فرمانبرداریش از روی علاقه ش باشه ، نه اجبار و ترس ( چون امکان داره بچه توسری خور و خجالتی و ترسو بار بیاد که عواقب خودشو داره ) بهش بگیم اسباب بازیاتو جمع کن عزیزم

اما اگه کوچولوی ما لجباز باشه یا بی اهمیت باشه ، بگیم گلم اسباب بازیاتو جمشون کن ...

یا با لحن جدی تر بهش بگیم ! ولی گاهی همین کار هم اثری نداره! به نظر شما چه باید کرد ؟!

کوچولوی ما گاهی لجبازی میزاره کنار و جم می کنه و شاید کمی جم کنه خسته شه ، بعدشم بگه بقیشو خودت جم کن.

گاهی هم همون اولش جوابمونو می ده و میگه من خستم ، خودت جمشون کن !!!

به نظر شما چه باید کرد ؟!

مادر خودش اسباب بازیارو که بچه ریخت به تنهایی جمع کنه؟!!!

مادر از کودک تقاضا می کنه با هم اسباب بازیها رو جم کنیم تا خونمون مرتب و خوشگل شه !

گاهی بچه همکاری می کنه و گاهی نه !

گاهی خود بچه می بینه مادر در حال مرتب کردن وسایل و جم و جور کردن و میاد به مادر کمک می کنه !

تشویقش کنیم و بگیم آفرین عزیزم که به مامان کمک می کنیبغل

کودک سبد اسباب بازی ها ( خصوصا اسباب بازی های ریز که جم کردنشون سخته ) می ریزه و بعد می ره سراغ نقاشی یا می ره سوار بالش می شه و رانندگی می کنه ! فقط قصد داشته بریزه و بازی هم نمی کنه ! چه باید کرد ؟!

می تونیم اسباب بازی هاشو ( خصوصا ریزاشونو ) جم کنیم تو سبدش و ببریم یک جایی دور از چشم بچه !

مثل زیرزمین ، انباری و یا تو کمد بریزیم و درشو قفل کنیم .

قبلش هم بهش تذکر می دیم و میگیم : عزیزم اسباب بازیاتو اگه جم نکنی و فقط الکی می ریزی و بازی نمی کنی جمشون می کنم میبرم قایم می کنم ...

گاهی بچه ها می فهمن و یا می دونن و یا چشمشون بعدا می یفته اسباب بازیا رو کجا قایم کردیم و از ما تقاضا می کنن بیارشون یا دو تا بیار و بعد می گن چاهار تا بیار و یا می گن این دو تا رو ببر و او دو تا رو بیار و یا می گن همشو بیار ...

خوب چه باید کرد ؟!

قابل توجه : اونقدر گاهی می گن می رن رو اعصاب آدم یا با التماس می گن دلت نمیاد نیاری !

هر از چند گاهی اسباب بازیاشو قایم می کنیم ولی دوباره می خوادشون ...

بعضی بچه ها با مهربونی و کمی لحن جدی و دعوا و تنبیهاتی مثل قایم کردن اسباب بازی درس عبرت می گیرن ولی اونایی که توجهی ندارن چی ؟

کوچولوهایی که اتاق کودک مجزا داشته باشند زیاد مشکلی نیست ولی کوچولوهایی که تو یه فضا شلوغ کاری های مختلف می کنن خوب سخت می شه !

آیا باید دعواشون کرد ( از نوع شدید ) ؟!

باهاشون قهر کرد تا تحت تاثیر احساسات قرار بگیرن ؟ ( عدم ناتوانی مادر؟!)قهر

کتک شون زد ؟! ( نه که آروم رو دستش بزنی و فقط گریه همون لحظه باشه و هر دفه تکرار کنه )  یا تنبیه هم دعوا و هم کتک شدید باشه ولی کوچولو هر دفه تکرار کنه ؟! ولی برعکس کوچولویی تو همون سن با یه لحن جدی ، همون جا که واستاده خشکش بزنه ! خوب اینا با هم قابل قیاس نیستن !

گاهی کودک از مادر حساب نمی بره و فقط از پدر و فقط در همون لحظه حساب می بره ولی ده دقیقه بعد و ساعتی بعد و روزهای بعد تکرار می کنه !

یا می بینیم دعوا و کتک و مهربونی و تشویق کودک فایده نداره دیگه خودمونو خسته نکنیم و چیزی بهش نگیم ؟! یا فقط با لحن جدی برخورد کنیم؟! یا حوصله و صبر بخرج بدیم تا بزرگتر شه بهتر می شه ! شایدم بدترشد!

تشویقش کنیم اگه اسباب بازیاتو جم کنی می برمت پارک یا برات بستنی می خرم ...

خوشحال می شه و بعد از اینکه با اسباب بازیاش بازی کرد اونا رو جم می کنه !

ولی وقتی دوامش ( حرف شنوی کودک ) همون ساعت هستش ، به نظر شما این مفیده ؟!

این مسئله ( راه حل ) شرطیه و فقط بچه با وجود این شرط و شروط ها پذیرش داره و انتظار داره یه کاری واسش بکنیم تا حرف شنوی داشته شه و شاید لوس هم بار بیاد!

چه راه حل هایی دارید ؟متفکرسوالمژه