گاهی کودکان رفتارهایی از خود نشان می دهند که تنبیه یا تشویق برایشان در نظر گرفته می شود.

اگر کودک کار اشتباهی انجام می دهد ، با لحنی جدی و قاطع ، بدون اینکه سرش فریاد بکشید تذکر دهید.

اگر ادامه داد و پذیرای حرفتان نبود و تذکر مجدد بی فایده است او را تنبیه کنید :

حدود نیم الی یک ساعت به اتاقش بفرستید و با توجه به اشتباهش ( بزرگ بودن یا کوچک بودن اشتباه ) ، امتیازاتی از وی سلب نمایید:

تماشای تلویزیون

بازی با کامپیوتر

بازی کردن با اسباب بازی

گردش رفتن در روز

وقتی او را منع کنید و پس از پایان تنبیه دوباره او را بیاورید و توضیح دهید که کارت اشتباه است و اگر با هم دعوا بگیرید و بازی با کامپیوتر نوبتیست و رعایت نکنید تنبیه می شوید و باید از برادر یا فرد مورد نظر یا والدین عذرخواهی کند.

اگر عذرخواهی نکرد ، باز تنبیه کنید ، حتی یک ربع به اتاق برود و تنها باشد.

برایش توضیح دهید که باید مهربان و منظم باشد و حرف گوش کند.

کار اشتباهش را تکرار نکند و گرنه تنبیه خواهد شد.

در تنبیه کودکان افراط نشود و آرامش و خونسردی والدین حفظ شود.

کودکان نوپا که از همه چیز سر می خواهند در بیاورند یا چیزی می شکنند یا وسیله خطرناک برمی دارند یا موی کودکی را می کشند متوجه نیستند و بد را از خوب تشخیص نمی دهند و کنجکاوی می کنند و قصد اکتشاف دارند نه آزار!

پس تنبیه در این کودکان معنایی ندارد.

عوامل خطر را باید از آنان دور ساخت و مراقبت داشت تا به خود و کسی آسیبی نرسانند.

برخی کودکان بزرگتر نیز تذکر و لحن قاطع فایده ندارد و واقعا مشکل آفرینی می کنند ، آرام پشت دستش بزنید.

به کودک اخم کنید.

مواظب باشید به کودک صدمه وارد نسازید و خشم خود را کنترل کنید.

یا به کودک با لحنی جدی بگویید :

کار خوبی نکردی!

از کارت ناراحت شدم...

  متوجه شود از کارش ناراحت شدید نه از خودش!

کودک را مورد اهانت و مسخره قرار ندهیم و حرف های زشت نزنیم.

جلوی دیگران بیش از حد سرزنش نکنیم.

گاهی بعضی رفتارهای کودک را به رویش نیاورید!

یا کار اشتباهی کرد از روش تشویق استفاده کنید :

پسر خوبی باشی می برمت گردش.

کار بد نکنی یا با دوستت دعوا نگیری واست اسباب بازی می خرم.

چه دختر نازی دارم دیگه حرف گوش می کنه یا شلوغ کاری نمی کنه : آفرین ...

تنبیه و کتک زدن و پرخاشگری غیر معقول و بیش از حد کودک را مضطرب ، خجالتی و پرخاشگر بار می آورد و باید از این اقدامات ناشایست اجتناب نمود.

همین طور کودک خوبی بود یا به شما کمک کرد و یا کار شایسته ای انجام داد ، او را تشویق کنید و هدیه تهیه کنید و او را در آغوش گرم خود بوسه باران کنید و بگویید که دوستش دارید و خوب باشد همه دوستش دارند و اگر کار ناشایست کند همه ناراحت می شوند و تنبیه و ناراحتی شما از روی علاقه شما به اوست تا همه او را دوست داشته باشند و کار خوب یاد بگیرد.

بخاطر کار شایسته با فامیل ، خصوصا کسانی که کودک دارند با هم به پارک بروید و یک ناهار به یاد ماندنی و خاطره به یاد ماندنی در ذهن کودک می ماند.

از طرفی تا تنبیه و دعوا می کنید فورا بوسش نکنید و لی لی به لالایش نگزارید تا لوس بار بیایید.

یا عصبانیت خود از کسی را بر سر فرزندتان خالی نکنید و صبوری بورزید و توکلتان به خداوند باشد.

بعد از نماز همیشه دعا کنید در تربیت فرزندان صالح موفق باشید.