کودک را باید درست تربیت کرد و با معارف دینی آشنا ساخت.

وقتی کودک غنچه ی چشمهایش شکفته می شود ، در گوش راست اذان و در گوش چپ اقامه گفته می شود.

رسول خدا (ص) پس از تولد حسنین (ع) در گوش راست آنان اذان، و در گوش چپ آنها اقامه، گفتند. رسول خدا (ص) می‌فرمودند: «در گوش راست نوزاد اذان و در گوش چپش اقامه بگویید؛ چرا که بچه را از شیطان حفظ می‌کند. سپس در گوش او سوره فاتحة الکتاب و آیة الکرسی و آیات آخر سوره حشر و سوره اخلاص و دو سوره ناس و فلق (معوذیتن) را بخوانید».

نماز خواندن ، تعلیم قرآن ، دعا کردن و آشنایی با اهل بیت معصومین علیه السلام  ، از جمله این موارد هستند.

حتی کودکان نیز کنجکاوند و سوالاتی می پرسند و یا عبادات دینی را از ما تقلید می کنند ، یا با شنیدن و دیدن آنها از تلویزیون تقلید می کنند.

نکته ای که قابل توجه ست ، این است که کودک وقتی در حال بازی کردن ، تماشای تلویزیون ، نقاشی کردن می باشد یا خسته است ، به او دستور یا تعلیم دینی ندهیم و او را اجبار نکنیم ، چرا که تاثیر منفی دارد.

وقتی شاداب است یا علاقه نشان می دهد ، با رویی خوش و مودبانه از او بخواهیم که تعالیم را انجام دهد.

سوالاتی می پرسد ، خدا کجاست ؟! ما می گوییم خدا همه جاست !

یا وقتی مارا در حال نماز خواندن می بیند ، تقلید می کند و حرکات سجده و رکوع و قنوت و سلام را اجرا می کند.

کودک از مادر تقلید می کند و چادر سرش می گزارد و بر مهر سجده می کند.

یا از تلویزیون صدای الله اکبر را می شنود ، اذان را تکرار می کند و صدای خود را می کشد.

وقتی نماز می خوانیم ، برای ما مکبری می کند ، شارژر سوزنی یا هر چیزی مقابل دهانش می گیرد بجای میکروفون و می گوید :

سبحان الله ، کذلک الله ربی ، الله اکبر ...

قرائت قرآن را می شنود و تکرار می کند.

ما نیز طفل خود را تشویق کنیم از اینکه اذان می گوید یا قرآن می خواند.

یا مداحی گوش می دهد ، سینه می زند و یاحسین می گوید.

در حد و توان و علاقه کودک ، سوره های کوچک قرآن را هر از چندگاهی تکرار کنیم و او را تشویق کنیم.

اگر علاقه به تسبیح دارد ، تسبیح به او بدهید و دانه های تسبیح را می زند و ذکر الله اکبر بگوید.

اگر به مسجد می رویم کودک خود را ببریم و جانماز و مهر تهیه کنیم و در صورت علاقه نمازجماعت می خواند.

کودکان جذب می شوند و تقاضا می کنند برویم مسجد نماز بخوانیم.

حتی اگر نیمه ی جماعت را ول کرد ، تاثیر خوبی دارد در تربیتش ، به شرطی که اجبار نباشد.

یا در خانه نمازجماعت می خوانیم برای کودک پسر عبا و برای کودک دختر چادر گلداری تهیه کنیم و در صورت علاقه شان با ما نماز جماعت بخوانند.

داستانهای اهل بیت را برایشان تعریف کنیم و بگوییم اهل بیت علیه السلام دوستداران و الگوی ما در زندگی هستند.

کارتون ائمه علیه السلام را تماشا می کند و جذب می شود و از شما توضیحات می خواهد و شما برایش مطالبی بیان می کنید.

کودک تحت تاثیر قرار می گیرد و نقاشی از پیامبر (ص) می کشد و تصویرش را مشخص نمی سازد و می گوید پیامبر (ص) نور دارد و این نور پیامبر (ص) است.

گاهی می پرسد چرا پیامبر (ص) نور دارد ؟ می گوییم چون ما چهره ی مبارک پیامبر (ص) را ندیدیم و جهت احترام نور می کشیم.

یا وضو می گیریم ،  در صورت تمایل و علاقه اش ، کودک را نیز دعوت می کنیم و به او یاد می دهیم وضوی مختصری بگیرد.

علاقه مند می شود و بدون اینکه ما بگوییم خودش وضو می گیرد و می گوید وضو می گیرم.

یا شروع هر کاری یادش دهیم بسم الله بگوید و برایش توضیح دهیم که بسم الله باعث پیروزی و رضایت خداوند می باشد.

بعد از خوردن غذا ، دستهایش را بالا ببرد و شکر بگوید : الهی شکر

توضیح می دهیم با شکر خداوند ، نعمت را حق تعالی زیاد می کند.

وقتی حرفی می زند یا قرار ست کاری انجام دهد بگوییم انشالله بگوید.

برایش توضیح دهیم که اگر خداوند بخواهد ، می توانیم کاری انجام دهیم.

ذکر صلوات ، سبحان الله را یاد دهیم.

بعد از نماز بگوییم دستهایش را بالا بگیرد و برای ظهور و سلامتی امام زمان (عج) و شفای مریضا و سلامتی خودش و پدر و مادر دعا کند و الهی آمین بگویید.

در صورت علاقه و محدوده ی سنی دعای فرج را با هم بخوانید.

یا تلویزیون دعای فرج پخش می کند و کودک تکرار می کند.

حتی وقتی روزه می گیریم ، گاهی کودکان اتفاقی سحر بیدار می شوند و با ما سحری می خورند.

از ماه رمضان برایش بگویید.

یا در بعضی محدوده ی سنی کودکان علاقه دارند روزه بگیرند ، اصطلاحا روزه کله گنجشکی گفته می شود که بعضی بچه ها می گیرند و تا اذان ظهر افطار می کنند.

در روایت نیز اشاره شده است :

امام چهارم (ع) در روایتی می‌فرمایند: وقتی​ کودک شما به سه سالگی رسید، به او بگویید که کلمه لااله‌الا‌الله را بگوید. وقتی که به سه سال و هفت ماه و بیست روز رسید به او بگویید که نام پیامبر(ص) یعنی « محمد» را برزبان جاری کند و وقتی که به چهار سالگی رسید به او بگویید​ بر پیامبر(ص) درود بفرستد. در پنج سالگی او را روی به قبله بنشانید، و در شش سالگی رکوع و سجده را به او بیاموزید و در هفت سالگی شستن دست‌ها را به وی آموزش بدهید (تا وضو را بیاموزد.)